فروغ فرخ زاد

آي ! گل يخ ! آي ! گل يخ ! زمستونم بارش رو بست
طلسم زمهرير شب تنها با دست تو شکست
تو ياد دادي به اين صدا که سر بده ترانه رو
تويي که زنده مي کني شعراي عاشقانه رو
از من و تو گذشت عزيز ! به شب بگو آفتابي شه
ستاره رو سرم بريز ! به شب بگو آفتابي شه
آي گل يخ ! با تو ميشه دل به ترانه ها سپرد
با تو ميشه ستاره بود هميشگي شد و نمرد
وقتي که تو کنارمي تازه من و من مي بينم
آفتاب و مهتاب نمي خوام ، اين شب رو روشن مي بينم
از من و تو گذشت ، عزيز ! به شب بگو آفتابي شه
ستاره رو سرم بريز ! به شب بگو آفتابي شه
کليد نمي خوام گل يخ ! قفلا با بوسه وا ميشن
وقتي که تو پيش مني گمشده ها پيدا مي شن
قناري تو کنج قفس پرواز رو معنا مي کنه
براي ديوار که دست ، پنجره رو وا ميکنه
از من و تو گذشت ، عزيز ! به شب بگو آفتابي شه
ستاره رو سرم بريز ! به شب بگو آفتابي شه

دلم گرفته از آدم هایی که میگن هواتو دارن ولی معنی شو نمی دونن از اونایی که میخوان

 فقط مال اونا با شی اماخودشون فقط مال تو نیستند از اون های

که زیر بارون برات می میرن ولی وقتی آفتاب شد همه چیز از یادشون میره

از اونایی که سرشون خیلی شلوغه .

شيشه پنجره را باران شست

از دل من اما چه كسي نقش تو را خواهد شست

فقط چند روز دیگر تا روز دیدار با تو فاصله است

فقط چند روز دیگر فاصله است ، تا قشنگ ترین نگاه ها

و پاکترین سکوت ها در هم بیامیزید ...

من هنوز ...

پشت این انتظار آبی رنگ سرشار از سکوت ،

به امید دیدنت نشسته ام .

تنها یک آرزو دارم :

تو هم منتظر دیدنم باشی و روزها را به خاطر دیدارم

شمارش کنی .

چه انتظار زیبایی ..........

من کتاب نبوده ام ... که بخوانی ... که نخوانی ... که خسته شوی ... که خسته نشوی ... که ورق بخورم ... که ورق نخورم ... که خاک بخورم ... که خاک نخورم ... که اعجاب انگیز باشم ... که اعجاب انگیز نباشم ...که گم بشوم ... که گم نشوم ... که سیاه باشم ... که سیاه نباشم ... که آخرین برگم تلخ باشد ... که آخرین برگم تلخ نباشد ... من کتاب نبوده ام هرگز ! من دفترم ! مرا بنویس

  

 (تقدیم به کسی که فراموش کردنش غیر ممکنه)

گفتی تو هم برام بنویس اما …

خواستم از عشق برات بنویسم، دیدم تو خود عشقی و واسه عشق که نمیشه از عشق نوشت !

خواستم از عاشقی بنویسم، دیدم که تو منو عاشق کردی و خودت عاشق نشدی تا بتونی منو درک کنی

خواستم از دل بنویسم ، دیدم تو دلبری و ترسیدم این دل رو هم مثل دل من عاشق کنی

خواستم از دلتنگی بنویسم ، گفتم تو که عاشق نیستی تا بدونی دلتنگی چیه

پس گفتم بزار از دوست داشتن بنویسم، چون با دوست داشتنه که همه حرفای منو می فهمی و درک میکنی  حالا اگه میخوای بدونی عشق، عاشقی، دل، دلتنگی، چیه؟  فقط کافیه انقدر که من تو رو دوست دارم، تو هم منو دوست داشته باشی .

بزرگترین آرزوی من، کوچکترین آرزوی توست پس

کوچکترین غم تو، بزرگترین غم من است

سکوت تلخ میگریم